Over RoGeP

RoGeP staat voor Roosendaals Gehandicapten Platform. De organisatie is opgericht op 23 november 1982 en zet zich sindsdien in voor mensen met een beperking.

Binnen RoGeP zijn vrijwilligers actief in verschillende werkgroepen.

Onze oorsprong

Sinds 1982

Opgericht op 23 november 1982

Sindsdien zet de organisatie zich in voor mensen met een beperking.

Onze doelstelling

Overleg op gang brengen en integratie bevorderen
RoGeP stimuleert, organiseert en onderhoudt het overleg tussen doelgroepen en instellingen die zich bezighouden met mensen met een handicap of beperking, om integratie in de maatschappij te bevorderen en te verbeteren.

Dit doen we door

Belangen behartigen

Toepassen van het VN-verdrag bewaken

Controle van het verstrekte RTS-symbool

Adviseren aan bouwkundige organisaties

Invoering en promotie van het Roosendaals Toegankelijkheids Symbool

Overleg met de gemeente

Periodiek overleg met het college van B & W van de gemeente Roosendaal

Contacten onderhouden met de plaatselijke politieke partijen

Informatie verstrekken aan de Raad voor het Sociale Domein

Periodiek overleg met het RoGeP-bestuur

Voorlichting en netwerk

Voorlichting geven op basisscholen over omgaan met een handicap

Contacten onderhouden met landelijke organisaties voor mensen met een beperking

Contacten onderhouden met de plaatselijke en regionale pers

Openbare ruimte

Parkeergarages

Bushaltes

Herinrichting Godwaldtpark

Ondergrondse vuilcontainers

Gebouwen en plannen

Inbreng bij Stadsoevers

Ontwerp Cultuurcluster

Wekelijkse controle van uitvoeringsplannen

Wekelijkse controle van uitvoeringsplannen

Meedoen en dagelijks leven

Toegankelijker stemlokalen

Parkeerkaartactie

Vergunningen voor evenementen

Klein leed van inwoners oplossen

Bekijk het meest recente jaarverslag

Wilt u meer weten over RoGeP? Bekijk dan het meest recente jaarverslag.

Maak kennis met het bestuur

RoGeP wordt ondersteund door een bestuur. Op deze pagina stellen de bestuursleden zich kort voor.

Jan Lanooy

Voorzitter

Jan Lanooy is een geboren Roosendaler die zich al jarenlang met veel betrokkenheid inzet voor sport, vrijwilligerswerk en het begeleiden en ondersteunen van mensen binnen de Roosendaalse samenleving.

Ik ben Jan Lanooy geboren en getogen in Roosendaal, en de vader van een zoon en een dochter. Mijn zoon Henry heeft een eigen bedrijf in beton reparatie en mijn dochter Kristel is logopediste, tevens ben ik de gelukkige opa van vier geweldige klein kinderen. Na het overlijden van mijn vrouw Netty bijna twintig jaar terug, heb ik een lieve vriendin Annette ontmoet.

Ik ben de zesde in een gezin van acht vier jongens en vier meisjes. Mijn vader runde een aannemersbedrijf, en handelde in brandstoffen, mijn lieve zorgzame moeder zorgde dat allesthuis goed verliep. Wij hadden veel buitenruimte , en dat gaf de gelegenheid tot onder andere voetballen voor ons en de buurt. Mijn jongste zusje deed niet onder voor de jongens. Wij woonde vele jaren in de Hoogstraat, en zijn later verhuist naar de Kalsdonksestraat. Voetballen in je vrije tijd, en lid worden van een club. Mijn pupillenperiode voetbalde ik bij vv Roosendaal, op twaalfjarige leeftijd ben ik naar RBC gegaan. In die tijd had mijn vader reeds een tribunekaart van RBC, en mocht ik af en toe mee wat ik super vond. Bij RBC heb ik altijd met veel plezier gevoetbald. Ik mag wel zeggen dat ik in de hoogste jeugd elftallen heb gespeeld .Ik ben nu nog actief bezig met tennis en walking -football bij RBC.

Ik fiets graag samen met mijn vriendin op de mooiste plekjes van Nederland en Belgie. Ik ben als vrijwilliger reeds 14 jaar voorzitter van het Roosendaals Gehandicapte platform(RoGeP), en zes jaar terug ben ik terug getreden als voorzitter van tennisvereniging Borchwerf, nu heb ik zitting in bestuursl RBC voetbal en RBC maatschappelijk. Mijn werkzame leven was ik lange tijd in dienst bij WVS als bedrijfsleider waar ik mensen met afstand tot de arbeidsmarkt mocht begeleiden naar een reguliere baan, of binnen de organisatie naar verantwoordelijker werk of functie.

Met vriendelijk groet,
Jan Lanooy

Peter Kunnen

Secretaris

Zet zich als secretaris van de RoGeP in voor betere toegankelijkheid en naleving van het VN-verdrag, geïnspireerd door zijn ervaringen tijdens reizen over de hele wereld.

Mijn naam is Peter Kunnen, secretaris van de RoGeP
Sinds enkele jaren bekleed ik de functie van secretaris. Ik word 60 jaar en woon met mijn vrouw in het rustieke Heerle.
Daarnaast heb ik een volledige baan in het VMBO onderwijs in Rotterdam Delfshaven.
Dat slurpt erg veel tijd op want zowel de leerlingen als de ouders zijn een stuk ingewikkelder geworden. Tijd voor hobby’s is belangrijk dus maak ik een eigen radioprogramma en de meeste tijd gaat op aan reizen.
Niets kan me tegenhouden als ik samen met mijn reislustige vrouw de wereld over ga.
De laatste jaren was ik voor lange vakanties in Noord Amerika (26), Thailand (24) en Vietnam (25) en kortere decemberreizen naar Senegal (24) en Gambia (25).
Bij die laatste reis naar Gambia kwam ik in contact met een soort van hulpmiddelen uitleverbedrijf in Gambia. Ik heb namens de RoGeP toen bemiddelt voor een overdracht van een container vol hulpmiddelen.
Dat geeft me een goed gevoel.
Wat me geen goed gevoel geeft, en waar nog veel meters gemaakt moeten worden is de naleving van het VN Verdrag.
Deze zomer heb ik een maand door de U.S.A gereisd en ik was blij om te constateren dat alles maar dan ook alles toegankelijk was.
Bredere paden, overal milde opritten, geen drempels, alles heeft een toilet voor mindervaliden en ook een aangepaste auto heren bij bekende verhuisbedrijven als Hertz etc was geen enkel probleem. Ook historische gebouwen bv in Washington en Chicago zijn volledig aangepast en geïntegreerd in de omgevingsbeleving.
In Nederland ontspringen openbare gebouwen de dans door te zeggen dat ze het niet kunnen vanwege historisch perspectief. De afgelopen maand in de U.S.A heeft me geleerd dat het gewoon een kwestie van ‘niet willen’ is.
Hiervoor zal ik de komende jaren scherp de zaak in de gaten houden. Het is bespottelijk dat 10 jaar na ingaan van het VN verdrag het papiertje nog steeds een lachertje is

Wim Wisse

Penningmeester

Na een zware hersenbloeding in 2022 veranderde mijn leven voorgoed, maar met wilskracht, doorzettingsvermogen en de steun van de mensen om mij heen blijf ik vooruitkijken, anderen helpen en vechten voor alles wat nog wél kan

Mijn verhaal – Ik geef niet op

Mijn naam is Wim Wisse.

Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd hoe mijn leven eruit zou zien, had ik dit nooit kunnen bedenken.

Ik werkte, sportte, was actief en stond midden in het leven. Ik was altijd bezig. Voor anderen klaarstaan, organiseren, verbinden en mensen helpen; dat zit gewoon in mij.

Tot die ene ochtend in juni 2022.

Een zware hersenbloeding veranderde mijn leven voorgoed.

Van het ene op het andere moment was niets meer vanzelfsprekend. Praten, lopen, mijn arm gebruiken, mijn been gebruiken. Dingen waar je normaal gesproken niet eens bij nadenkt, werden ineens dagelijkse gevechten.

Ik verloor een groot deel van mijn oude leven. Mijn werk. Mijn vrijheid. Mijn sport. Veel dingen die mij maakten tot wie ik was. En geloof me, er zijn momenten geweest dat ik dacht: waarom ik?

Momenten van frustratie. Verdriet. Boosheid. Want ik ben nog steeds dezelfde Wim van binnen, maar mijn lichaam doet niet altijd meer wat ik wil.

Dat is misschien wel het moeilijkste. Je hoofd wil vooruit, maar je lichaam remt je af. Toch heb ik één ding nooit verloren.

Mijn wilskracht.Ik geef niet en nooit op.

Iedere stap die ik zet, is een overwinning. Misschien ziet iemand anders alleen maar iemand die langzaam loopt. Maar ik weet hoeveel strijd, pijn, training en doorzettingsvermogen er achter die ene stap zit.

Toen ik vijf kilometer door de duinen van Katwijk liep, zonder hulpmiddelen, voelde dat als een overwinning die met geen woorden te beschrijven is. Niet omdat ik de snelste was. Integendeel.

Maar omdat ik het deed. Ik was er. En ik finishte.

Met een gouden medaille om mijn nek en vooral met de wetenschap dat je soms sterker bent dan je zelf ooit had gedacht. Mijn leven is veranderd, maar ik wil niet dat mijn beperking bepaalt wie ik ben.

Daarom zet ik mij nog steeds in voor anderen.

Bij RBC, RoGeP – voor mensen met een beperking, Petje Af – voor kinderen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken, stichting Dagje Uit – voor gezinnen die niet vanzelfsprekend een dagje uit kunnen.

Ik weet hoe het voelt om afhankelijk te zijn. Ik weet hoe belangrijk het is om ergens welkom te zijn. Om niet aan de zijlijn te staan. Maar om mee te doen.

Misschien is dat wel mijn grootste missie geworden. Niet kijken naar wat iemand niet kan.Maar kijken naar wat iemand wél kan.

Ik heb geleerd dat geluk soms in kleine dingen zit. In een stap die gisteren nog niet lukte. In een glimlach. In mensen die naast je blijven staan.

En ja, ik heb geluk gehad met de mensen om mij heen. Mijn vrouw Sherrie-Ann, familie, vrienden en alle mensen die mij niet hebben laten vallen.

Want alleen ben je sterk. Maar samen ben je sterker. Mijn leven is niet meer zoals het was.En misschien wordt het ook nooit meer zoals vroeger.

Maar ik heb besloten om niet te blijven hangen in wat ik kwijt ben. Ik kijk naar wat er nog voor mij ligt. Ik blijf dromen. Ik blijf doelen stellen. Ik blijf mensen helpen.

En vooral…

Ik blijf vechten. Mijn naam is Wim Wisse. Ik heb een zware hersenbloeding overleefd. Ik heb veel verloren. Maar ik ben mezelf niet kwijtgeraakt.

En zolang ik nog één stap vooruit kan zetten…blijf ik gaan. Mijn motto: “Niet kijken naar wat niet meer kan, maar vechten voor alles wat nog wél kan.”

Joyce van Zitteren

Bestuurslid media:

Als bestuurslid van RoGeP zet ik mij in voor een toegankelijk en inclusief Roosendaal, waar iedereen zelfstandig kan meedoen en verschillen geen beperking hoeven te zijn.

Hallo allemaal,

Ik ben Joyce, 35 jaar. Getrouwd met mijn lieve man en moeder van een zoontje.

In 2021 ben ik aan de slag gegaan bij RoGeP. Ik heb samen met Jan Lanooy bijna alle winkels in Roosendaal gekeurd op toegankelijkheid. Ik maak gebruik van een rolstoel en weet als geen ander hoe het is om te winkelen met een beperking. Ik ben dankbaar dat ik in gesprek mag gaan met mensen om van elkaar te leren. Om te laten zien en uit te leggen wat er nodig is om ontspannen en zelfstandig te kunnen winkelen met een beperking. Sinds vorig jaar ben ik een bestuurslid van RoGeP en zal mij nog steeds bezighouden met de winkelkeuringen, maar zal ook verantwoordelijk zijn voor de sociale media en website van RoGeP. Collega Pien helpt mij heel bij.

Buiten vrijwilliger bij RoGeP ben ik actief bezig. Ik ben dus moeder, ik handbike heel erg graag en heb veel lieve vrienden en familie.

Ik zet mij op iedere mogelijke manier in voor een inclusievere samenleving in Roosendaal. Ik wil mensen met een beperking normaliseren. Het zou mooi zijn als we niet meer vanuit een beperking hoeven kijken, maar dat iedereen overal aan mee kan doen. Ook als je iets anders nodig hebt dan gemiddeld!

Jolanda Oosterbos

Coördinator Scholenproject